Roosterse Badmintonclub

Roosterse Badmintonclub

veld.jpg

On the road to the champions.
Voorafgaand aan de uitwedstrijd tegen de nummer 4 van de ranglijst BECA 2000 was al bekend dat onze concurrent Olympia een overwinning had geboekt van 8-0, dit betekende dat team 2 weer vol aan de bak moest om het gat van 7 punten groot te houden.

Team 3, uit naar Almere. Na vorige week klappen te hebben gehad van de nummer 1 geplaatste Iduna, was het team lekker fit en positief voor nieuwe rondes en nieuwe kansen.
Na een lange reis vol humor en eten, druppelt iedereen gezellig binnen in de hal van Almere.

Wat te doen als je op de tribuun zit en ziet dat je spelende teamgenoten de klus makkelijk klaren. Zelfs onze supporters (twee in getal) vonden het niet nodig om constant de wave te doen en waren naar de kantien verkast. Dus geen wanhopige blikken vanaf de baan die vragen om coaching, laat staan om morele steun. In dat geval sla je als team aan het filosoferen en worden de meest diepzinnige beschouwingen gebezigd. Dan is het ook niet verwonderlijk dat het gesprek al gauw gaat over, hoe zullen we het noemen, de achterste levensbehoefte. Temeer omdat Luc net het kleinste kamertje had bezocht en in staat van verwarring verkeerde. Hij had zich hooglijk verbaasd over de positie van de pleerolhouder. En dan hebben we het niet over zo’n klein grauw kringloopgeval maar eentje met een maagdelijk witte megarol, groot genoeg voor een heel weeshuis. Papier zat dus, maar schier onbereikbaar. Dat ding hing, als een verdwaald buitenaards object dat op een willekeurige plek geland was, een beetje onbeholpen linksachter tegen de muur, op schouderhoogte van een denkbeeldige potzitter van gemiddelde lengte. De vraag rees hoe je daar, na een grote boodschap, op een elegante wijze een stukje papier van zou kunnen bietsen. Een halve rotatie linksom om de lengteas, gezeten in dumphouding, leek ons, ondanks onze soepele badmintonlijven, geen aanlokkelijke optie. Een te groot blessurerisico en bovendien lopen je knieën onherroepelijk vast tegen de zijmuur. Hoe dan wel?

Op deze regenachtige dag speelt team 9 tegen Victoria 5. De meiden zijn van plan om de winst te pakken.
De supporters zitten er klaar voor.

Roosterse BC heeft zaterdagavond verloren van topploeg Almere: 6-2. De zege van Rick Steuten op Leon Nottelman was echter sensationeel te noemen.
DOOR ROEL HEYNEN
ROOSTEREN
Cijfers zeggen niet alles, maar 28-26 in de derde set maakt in elk geval duidelijk dat het spannend was tussen Rick Steuten namens Roosterse BC en Leon Nottelman namens Almere. De partij op de andere baan was klaar toen zij aan hun beslissende fase begonnen. Het publiek had dus alle aandacht en leefde flink mee. Enkele fans gaven de spelers zelfs een staande ovatie nadat Steuten het matchpoint had verzilverd.
„De adrenaline zat wel hoog. Zeker aan het einde toen we beide een paar matchpoints hadden, was het meer een kwestie van muntje opgooien”, zei Steuten, nog hevig nagenietend van zijn zege. „Leon is natuurlijk een fantastische speler die voor elk punt gaat. Hij heeft ook nog in Roosteren gespeeld. Hij is een beroemdheid hier”, aldus Steuten. „Het is altijd lekker als je van hem kan winnen. Dit was niet de eerste keer, maar vooral leuk om dat dan ook eens thuis te doen. En buiten de baan is hij ook nog eens een fijne vent.”

RBC 1 - Almere 1 2-6

Ulft 1 - RBC 2 2-6

Iduna 1 - RBC 3 7-1

RBC 4 - BBC 1 6-2

RBC 5 - Trilan 4 3-5

RBC 6 - Palemig1 2-6

Weert 5 - RBC 7 1-7

Nuenen - RBC 8

RBC 9 - Keep Fit 4 8-0